Κυριακή, 25 Σεπτεμβρίου 2011

Σκουριασμένες χορδές*


Εάν είσαι άνθρωπος της σιωπής, έξω στο δρόμο τα έντονα λαμπάκια σε ενοχλούν. Η ζάλη από την κάπνα σε ενοχλεί. Βγαίνεις βόλτες να πάρεις αέρα, να ηρεμήσεις, όμως η μοναξιά του νυχτόσπιτου, του κενού νυχτόσπιτου σε μαγνητίζει πίσω πάλι.


Αγγίζω και χαϊδεύω τα πλήκτρα του πιάνου με φόβο. Φοβάμαι μην σπάσουν οι σκουριασμένες χορδές του. Ωστόσο νιώθω πως αυτό το γλυκό πιάνο απόψε με συμπαθεί. Ίσως να με αγαπάει, και υψώνει το ανάστημά του μπροστά μου, με προκαλεί. Σκέφτομαι πως είναι 4 το ξημέρωμα. Οι από πάνω λείπουν στο εξοχικό, οι από κάτω φεύγουν από τις 3 για το φούρνο τους, να έχουν έτοιμα τα φρέσκα και ζεστά ψωμιά το πρωί. Όχι πως έχω σχέσεις μαζί τους και πως με νοιάζει εάν θα τους ξυπνήσω. Απλά ντρέπομαι να ακούνε το δικό μου Chopin. Ευτυχώς δεν έχουμε ασανσέρ, ευτυχώς δεν υπάρχει αυτή η αμηχανία του ασανσέρ.


Τόσες μελωδίες, τόσες αγκαλιές και τώρα είμαστε ξένοι. Ξένοι ξεκινήσαμε, ξένοι καταλήξαμε. Κι όσο λιγότερο το πάρω στα σοβαρά τόσο πιο εύκολα θα επιβιώσω.





[ δεν με πλήγωσε που έφυγες
με πλήγωσε που εγώ έφυγα ]


5 σχόλια:

  1. Συχνά πληγωνόμαστε περισσότερο όταν φεύγουμε εμείς... Γιατί μετά ξέρουμε πως το φταίξιμο είναι όλο δικό μας, δεν έχουμε κάπου να αποδώσουμε ευθύνες ούτε έχουμε λόγο για να κλάψουμε.
    Όπως και να 'χει, ποτέ μην φοβηθείς να παίξεις επειδή ανησυχείς πως ίσως οι χορδές σπάσουν... Ας σπάσουν. Εσύ θα έχεις παίξει ούτως ή άλλως! Καλημέρα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Η αμηχανια του ασανσερ! ΧΑ! Ολοι ξενοι μεταξυ μας..

    Οταν φευγουμε εμεις πιστευω πως ποναει λιγοτερο απο το να αφησουμε τον αλλον να μας φυγει. Ισως τοτε να χτυπαγε φλεβα στον εγωισμο μας και να χτυπαγαμε το κεφαλι μας στον τοιχο 1000 φορες περισσοτερο απ'οταν ξερουμε πως εχουμε δωσει εμεις το τελος! Καλημερα!:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Όταν σπάσει η χροδή μπορείς πάντα να την αλλάξεις, κι αν όχι μόνος κάποιος άλλος σε βοηθάει, όσο ξένη κι αν είναι η νέα χορδή, όσο λατρεμένη κι αν ήταν η παλιά , συνηθίζεις τη διαφορά, με τον καιρό.Εξάλλου η δύναμη της συνήθειας είναι η μεγαλύτερη, και ο ρόλος των χορδών είναι να επιτελέσουν τη λειτουργία τους και να χαθούν στην αφάνεια, όπως κι οι άνθρωποι..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. ...το χειρότερο είναι πως δύσκολα επιστρέφουμε...

    @rainamker's phantom: "...όπως και οι άνθρωποι" =)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. xenoi xekinhsame kai xenoi katalhxame...poso alh8ino!
    mia paraklhsh apla: ligo megalyterh grammatoseira gt ayth einai polu kourastikh kai to ysterografo px de fainetai...

    ΑπάντησηΔιαγραφή